जय जय दीनदयाळ सत्यनारायण देवा ।
पंचारति ओवाळूं श्रीपति तुज भक्तिभावा ॥ धृ. ॥
विधियुक्त पूजनी करिती पुराण श्रवण ।
परिमळद्रव्यांसहित पुष्पमाळा अर्पून ।
घृतयुक्त शर्करामिश्रित गोधूमचूर्ण ।
प्रसाद भक्षण करितां प्रसन्न तूं नारायण ॥ १ ॥
जय जय दीनदयाळ सत्यनारायण देवा ॥ धृ. ॥
शतानंद विप्रें पूर्वी व्रत हें आचरिलें ।
दरिद्र दवडुनि अंतीं त्यातें मोक्षपदा नेलें ।
त्यापासुनि हें व्रत या कलियुगि सकळां श्रुत झालें ।
भावार्थे पूजितां सर्वां इच्छित लाधलें ॥ २ ॥
जय जय दीनदयाळ सत्यनारायण देवा ॥ धृ. ॥
साधुवैश्यें संततिसाठीं तुजला प्रार्थियलें ।
इच्छित पुरतां मदांध होऊनि व्रत न आचरिलें ।
त्या पापार्ने संकटी पडुनी दुःखहि भोगिलें ।
स्मृति होऊनि आचरितां व्रत त्या तुवांचि उद्धरिलें ॥ ३ ॥
जय जय दीनदयाळ सत्यनारायण देवा ॥ धृ. ॥
प्रसाद विसरुनि पतिभेटीला कलावती गेली ।
क्षोभ तुझा होतांचि तयाची नौका बुडाली ।
अंगध्वजरायाची यापरि दुःखस्थिति आली ।
मृतवार्ता शतपुत्रांची सत्वर कर्णी परिसली ॥ ४ ॥
जय जय दीनदयाळ सत्यनारायण देवा ॥ धृ. ॥
पुनरपि पूजुनि प्रसाद ग्रहण करितां तत्क्षणीं ।
पतिची नौका तरली देखे कलावती नयनीं ।
अंगध्वजरायासी पुत्र भेटति येऊनि ।
ऐसा भक्तां संकटीं पावसि तूं चक्रपाणी ॥ ५ ॥
जय जय दीनदयाळ सत्यनारायण देवा ॥ धृ. ॥
अनन्यभावें पूजुनि हें व्रत जे जन आचरति ।
इच्छित पुरविसी त्यांतें देउनि संतति संपत्ती ।
संहरती भवदुरितें सर्वहि बंधनें तुटती ।
राजा रंका समान मानुनि पावसी श्रीपती ॥ ६ ॥
जय जय दीनदयाळ सत्यनारायण देवा ॥ धृ. ॥
ऐसा तव व्रतमहिमा अपार वर्णू मी कैसा ।
भक्तिपुरस्सर आचरती त्यां पावसि जगदीशा ।
भक्तांचा कनवाळू कल्पद्रुम तूं सर्वेशा ।
मोरेश्वरसुत वासुदेव तुज विनवी भवनाशा ॥ ७ ॥
जय जय दीनदयाळ सत्यनारायण देवा ॥ धृ. ॥