दुर्गे दुर्घट भारी तुजविण संसारी ।
अनाथनाथे अंबे करुणाविस्तारी ।
वारी वारी जन्ममरणाते वारी ।
हारी पडलो आता संकट निवारी ॥ १ ॥
जय देवी जय देवी महिषासुरमर्दिनी ।
सुरवरईश्वरवरदे तारकसंजीवनी ॥ धृ. ॥
तुजविण भुवनी पाहता तुज ऐसे नाही ।
चारी श्रमले परंतु न बोलवे काही ।
साही विवाद करिता पडले प्रवाही ।
ते तू भक्तालागी पावसि लवलाही ॥ २ ॥
जय देवी जय देवी महिषासुरमर्दिनी ॥ धृ. ॥
प्रसन्न वदने प्रसन्न होसी निजदासा ।
क्लेशापासुनि सोडवि तोडी भवपाशा ।
अंबे तुजवाचून कोण पुरविल आशा ।
नरहरि तल्लीन झाला पदपंकजलेशा ॥ ३ ॥
जय देवी जय देवी महिषासुरमर्दिनी ॥ धृ. ॥