दुर्गे दुर्घट भारी तुजविण संसारी ।
अनाथनाथे अंबे करुणा विस्तारी ।
वारी वारीं जन्ममरणांते वारी ।
हारी पडलो आतां संकट नीवारीं ॥ १ ॥
जय देवी जय देवी जय महिषासुरमथनी ।
सुरवरईश्वरवरदे तारक संजीवनी ॥ धृ. ॥
त्रिभुवनी भुवनी पाहतां तुज ऐसे नाही ।
चारी श्रमले परंतु न बोलवे काही ।
साही विवाद करितां पडिले प्रवाही ।
ते तू भक्तांलागीं पावसि लवलाही ॥ २ ॥
जय देवी जय देवी जय महिषासुरमथनी ।
सुरवरईश्वरवरदे तारक संजीवनी ॥ धृ. ॥
प्रसन्नवदने प्रसन्न होसी निजदासा ।
क्लेशांपासुनी सोडीं तोडीं भवपाशा ।
अंबे तुजवांचून कोण पुरवील आशा ।
नरहरि तल्लीन झाला पदपंकजलेशा ॥ ३ ॥
जय देवी जय देवी जय महिषासुरमथनी ।
सुरवरईश्वरवरदे तारक संजीवनी ॥ धृ. ॥