ओवाळूं ग माये विठ्ठल सबाह्य साजिरा ।
राईरखुमाबाई सत्यभामेच्या वरा ॥ धृ. ॥
कनकाचे पर्येळी उजळोनी आरती ।
रत्नदीपशोभा कैशा प्रकाशल्या ज्योती ॥ १ ॥
ओवाळूं ग माये विठ्ठल सबाह्य साजिरा ॥ धृ. ॥
मंडित चतुर्भुज कानीं शोभत कुंडले ।
श्रीमुखाची शोभा पाहतां तेज फांकले ॥ २ ॥
ओवाळूं ग माये विठ्ठल सबाह्य साजिरा ॥ धृ. ॥
वैजयंती माळ गळा शोभे स्यमंत ।
शङ्खचक्रगदापद्म आयुधें शोभत ॥ ३ ॥
ओवाळूं ग माये विठ्ठल सबाह्य साजिरा ॥ धृ. ॥
सांवळा सुंदर जैसा कर्दळीचा गाभा ।
चरणींचीं नूपुरें वांक्या गाजती नभा ॥ ४ ॥
ओवाळूं ग माये विठ्ठल सबाह्य साजिरा ॥ धृ. ॥
ओवाळीता मन माझें ठाकलें ठायी ।
समाधिस्थसमान तुकया लागला पायी ॥ ५ ॥
ओवाळूं ग माये विठ्ठल सबाह्य साजिरा ॥ धृ. ॥